“Και διατάζω το Σεπτέμβρη”

(Φωτεινή  Δάρρα)
 
Ήθελε ακόμα πολύ φως να ξημερώσει
μου είπες θέλεις λίγο χρόνο μοναξιάς
ήταν Απρίλης να βρεθούμε το Σεπτέμβρη
φοβάμαι η δύναμη σου είναι να ξεχνάς
 
Και διατάζω το Σεπτέμβρη να ‘ρθει τώρα
Να σβήσει ο χρόνος σαν να είναι μία  ώρα
Οι αστραπές οι ταξιδιάρικες να πάψουν
Και τα τελώνια του Πελάγου να σωπάσουν
 
……………………………………………………………………..
 
Και διατάζω το Σεπτέμβρη να ‘ρθει τώρα
Ότι κι αν έχεις να μου πεις
Πες το μου τώρα!
 
Άφησες κάπου μια ελπίδα στο πατάρι
για ότι χάθηκε ενός λεπτού σιγή
έκλεισε πίσω σου την πόρτα ο αέρας
μείναμε απέναντι εγώ και η σιωπή.