“Μη ξανα ‘ρθείς”

(Αντώνης Ρέμος)

 

Όλα τα λόγια τ’ακριβά μου, τελειώσανε
λόγο δεν είχαμε στα ίδια να γυρνάμε
ούτε εγώ ούτε η αγάπη καταφέραμε
μαζί και οι τρεις, στα ίδια μέτρα να χωράμε

 

Είδα στον ύπνο μου μια θάλασσα να καίγεται
και από πάνω της τα σύννεφα να λειώνουν
κι από ένα αστέρι ένα γκρίζο δάκρυ έτρεξε
είπα να δεις, που όλα τώρα εδώ τελειώνουν

 

     Μη ξανα’ρθείς ποτέ ποτέ σε τέτοιο όνειρο
     το μαξιλάρι σου το άδειο δε φοβάμαι
     μη ξανα’ρθείς θάλασσα δάκρυ και φωτιά
     είν’όλα μέσα μου βαθειά κι όταν κοιμάμαι

 

     Μη ξανα’ρθείς ποτέ ποτέ ούτε σε όνειρο
     μη ξανα’ρθείς γιατί τα όνειρά μου πνίγεις
     ούτε στιγμή δε θέλω πια άλλο να σκέφτομαι
     πως θα ξανά’ρθεις πάλι για να ξαναφύγεις

 

Θα’θελα μία σου ανάσα να φυλάκιζα
για να’χω κάτι από αγάπη να θυμάμαι
σημαντική ήσουν μονάχα μέσα στ’όνειρο
αυτή η αλήθεια με τρομάζει, αυτήν φοβάμαι.