‘’Εγώ αγαπάω αναρχικά’’

(Γιώργος Μαζωνάκης)

 

Μια σφαίρα έσπασε και βγήκα μες στο κόσμο
μου μάθαν γλώσσα να μιλάω ελληνικά
όσα περσότερα μου είπανε θα δίνεις
τόσα λιγότερα θα παίρνεις τελικά

 

Μα εγώ αγάπησα την κάθε υπερβολή μου
κι ας το πληρώνω όσο πάει ακριβά
φιλάω το στόμα σου και τη γυμνή σου πλάτη
για να τρομάξει και να φύγει η μοναξιά

 

     Εγώ αγαπάω αναρχικά
     και φτάνω ως το τέρμα
     έχω ψυχή έχω φιλί
     και μια αγκαλιά για σένα

 

     Κι όλα μου τα παράπονα
     σ ΄ένα χορό για μένα
     ζεΪμπέκικα για πάρτη μου
     Θεός και πόνος ένα

 

Τη νύχτα που έτυχε να βγώ σ ΄αυτό τον κόσμο
μέθυσε ο έρωτας με κόκκινο κρασί
Άσε με εμένα να γυρέυω ό,τι μου λείπει
και μη ρωτάς για πόσο θα ΄μαστε μαζί.